بیانیه برای همه پرسی کردستان

 

هممیهنان گرامی و همتباران کرد عراقی،

همچنان که آگاهید، دولت محلی اقلیم کردنشین عراق در پی برگزاری یک همه پرسی در بیست پنجم سپتامبر برای جداسازی این اقلیم از عراق و تشکیل کشور مستقل کردستان است. با توجه به اهمیت و حساسیت این رخداد برای ایران و منطقه، نیازمندیم نکات زیر را با شما درمیان بگذاریم:

یکم، سرزمینهای کردنشین که اکنون در چهار کشور ایران، عراق، ترکیه و سوریه جای دارند، متعلق به کشوری به نام کردستان نبوده اند که در نتیجه فروپاشی و تجزیه آن، چهار پاره جدا از هم شده باشند. کردها، مادی تبار و از تیره های اصلی و اصیل ایرانی بوده و هستند و همواره بخش مهمی از حوزه تمدنی ایران بشمار می آمده اند. چند پاره شدن مناطق کردنشین، پیامد قراردادهای سیاسی – نظامی اروپاییان، عثمانیان و برخی دولت های ایران از زمان صفویه تا قاجار بوده است. با قرارداد پاریس در سال ۱۹۲۱، از تجزیه عثمانی، از میان کشورهای تازه تاسیس، سه کشور ترکیه، عراق و سوریه نیز با جمعیت کُرد شکل گرفتند.

کردها، این همتباران ارزنده حوزه نوروز، در همه جای ایرانشهر تاریخی حق آب و گل داشته و دارند همچنان که هر ایرانی نیز در میان کردها حس بودن در میان هممیهنان تاریخی خود را دارد. استقبال مردم حلبچه از ورود سربازان ایرانی به شهرک شان و هزینه گزافی که در اثر شیمیایی شدن برای آن پرداختند، از یادمان نمی رود. پخش فیلم قتل عام غیرنظامیان حلبچه در تلویزیون، ایرانیان را غرق اشک و اندوه و حس کین خواهی نمود. این تنها نمونه ای از ژرفای این پیوند گسترده میان ما و همتباران کرد ماست.

دوم، برپایی کشور نوینی به نام کردستان را نه به صلاح همتباران کرد این اقلیم می دانیم و نه به مصلحت منطقه. اقلیمی که از سوی سه کشور ناخشنود از این استقلال یعنی ایران، ترکیه و عراق احاطه شده است، نه می تواند با جهان در داد و ستد آزاد باشد و نه شاهد رشد اقتصادی خواهد بود. افزون بر اینکه، عربها، ترکمنها و آسوری های این اقلیم با کردها دچار تنش خواهند شد، در بُعدی بزرگتر، این آغازی بر کوششهایی در راستای ساخت کشورهای کوچک دیگر در خاورمیانه و خاور نزدیک و غرب آسیا خواهد بود که مطمئنا منطقه را به بی ثباتی و آتش خواهد کشید.

سوم، به دلیل داشتن پیوندهای تاریخی و عاطفی با شهروندان کرد عراق، ترکیه و سوریه، براستی خواهان رفاه، امنیت کامل و حقوق شهروندی برای این ایران تباران مظلوم، پاکدل و زحمتکش هستیم ولی راهکار تجزیه این کشور یا آن کشور را به هیچ روی، درست نمی بینیم. این رویکرد نادرست به جای آسایش، صلح و شکوفایی برای سرزمین های کردنشین، موجی از بی ثباتی، هراس، مهاجرت های اجباری و خونریزی را به همراه می آورد. شرایطی که به هیچ روی برای شهروندان عراقی کُرد که پس از چند دهه جنگ و خون، به آرامش نسبی رسیده اند، روا و شایسته نیست.

امیدواریم، رهبران اقلیم کردنشین عراق در انجام همه پرسی تجدیدنظر نمایند و یا اگر این همه پرسی انجام گرفت، نتیجه اش به مرحله عمل درنیاید که براستی بحرانهای بزرگ را برای همه منطقه می تواند به همراه داشته باشد.

 

پاینده ایران

جنبش رنسانس (نوزایی) ایرانی – سپتامبر ۲۰۱۷

 

Facebook Comments